The Lost Childhood

شنبه ۱ دی ،۱۳۸٦

یک ماه در صف اعدام بودن عمری ست

از امروز تا آخر ژانویه باید روزها را بشمارم تا نتیجه این همه سال را ببینم .تمام تقویم های خانه را برداشته ام و تنها با اتکا به ساعت شماطه دار خویش می خواهم خودم را قانع و راضی کنم که شب از نیمه دارد می گذرد .امروز بیستم دسامبر است و دقیقا چهل و دوروز دیگر یخ های انتظار خواهد شکست و من شاید تولدی دوباره بیابم .همه ی نشانه ها خبر از تغییر فصل و زمان را می دهد .به زودی برف خواهد بارید همه جا سفید خواهد شد و روز پرواز من نزدیک و نزدیک تر خواهد شد . روزهای تلخ مرداد شصت وشش هیچ وقت از یادم نرفته .سی و سه نفر از بهترین دوستانم را پای دیوار گذاشتند و رگبار گلوله ها تن شریفشان را پاره پاره کرد . من و بقیه دوستانم در صف اعدام بودیم دقیقا یک ماه انتظار همه را به مرگ راضی کرده بود ولی باز مرگ از ما گریخت چون قرار بود برای سالیان متمادی باز هم منتظر باقی بمانیم . تمام سلول های مغزم انباشته از خاطرات خاکستری آن روزها ست .این چهل و دو روز هم خواهد گذشت و من دوباره از چنبره مرگ خواهم گریخت چون دیگر می دانم زندگی چه موهبت بزرگی ست .هر روز که از خواب بیدار می شوم پرنده ها را با شعف و شادی نگاه می کنم به خوبی می دانم آزادی روح ، هزاران بار از آزادی تن برتر است .در طی این همه سال به خوبی یاد گرفته ام که باید با سختی ها مبارزه بکنم چون آینده ی محتوم در راه هست . یاد گرفته ام که دیگر آه و ناله نکنم .یاد گرفته ام زخم های خودم را به تنهایی پانسمان کنم .یاد گرفته ام دوباره پیاده روی کنم آن هم به روی زمین نه آسمان .خدا را شکر می کنم که گرچه زخم های بسیاری بر تن و روحم نشسته اما هنوز امید دارم روزی فرا برسد که دیگر هیچ کودکی ، کودکی اش را گم نکند .امید دارم که زن و مرد در کنار هم عشق ورزی کنند بی هیچ هراس از هیچ گزمه و پاسبان ، امید دارم که ملتی دوباره ملت شود دوباره سیمرغ وار پر بکشد و همه و همه در آسایش و خوشی زندگی کنند .امید دارم که هر کسی به هر آنچه که انتظارش را می کشد برسد .. باید برای پیاده روی بیرون بروم .شبی خوش برای تو یگانه ام آرزو می کنم .خواب های خوش ارزانی تو باشد ماهتاب من ! عکس از میشل روحانی

¤ نوشته شده در ساعت ٧:٤٦ ‎ب.ظ توسط hadi khojinian

The Lost Childhood

یک ماه در صف اعدام بودن عمری ست

وبلاگ جديد

سال نو

صدای روشن شدن کبريت در تاريکی

روز زن

معماری روح

تکذيب

سوسن تسليمی

باور نمی کردم

يه چيز

۱۹ ژانويه ۲۰۰۷

مدرسه

دور زدن زمان

تازه شدن

سا ختن آرزو

زمانه

يادآوری

خواب

بازگشت

تکه